Hoeveel zijn we nu waard?

Ik probeer eigenlijk elk kwartaal een overzicht te maken van onze netto waarde. Eind juni is dat niet gelukt, maar nu pak ik de draad weer op. En ik moet zeggen, het valt me mee. Onze netto waarde is in het afgelopen half jaar met zo’n €4.400 afgenomen. En dat is een stuk minder dan ik verwacht had. We kochten namelijk in juli een nieuwe tweedehands auto waarvoor we ruim €14.000 mochten bijbetalen. Ook waren we twee keer op zomervakantie geweest, en dat zijn ook niet de periodes waarbij het meeste gespaard wordt. 

En aangezien we de waarde van de auto niet meenemen in de berekening van onze netto waarde (we schrijven hem dus in één keer af), had ik verwacht dat we wat verder terug gezakt zouden zijn.
Overigens heb ik dit kwartaal ook wat veranderd in de presentatie van onze netto waarde. We hebben de reserveringen losgekoppeld van de echte spaarbuffer die we hebben. Hiervoor telde ik al ons spaargeld mee als buffer, maar wanneer je dan een reservering gebruikt, bijvoorbeeld voor het betalen van de zorgverzekering, geeft dat een heel wisselend beeld van de buffer, terwijl dat dan eigenlijk niet het geval is.
Aan de inkomstenkant kregen we, naast het salaris, een tweetal grotere bedragen gestort. Ten eerste werd in september de belastingteruggaaf gestort en in diezelfde maand kreeg ik ook met terugwerkende kracht mijn loonsverhoging per 1 januari uitbetaald. Een deel daarvan hebben we gebruikt om de buffer weer wat te vullen en de reserveringen vol te maken.
Nu is het zaak om in het laatste kwartaal nog een eindsprintje te maken, maar ik verwacht dat we de beginstand van dit jaar net niet gaan halen. Dat heeft er vooral mee te maken dat meestal de zorgverzekering net voor het einde van het jaar wordt afgeschreven en dat best wel een grote hap uit onze reserveringen zal nemen.

Wat zijn we nu waard? Een kwartaal stilstand

Ieder kwartaal maken we een overzicht van onze netto waarde. We kijken dan naar ons spaargeld, de beleggingen en de waarde van ons huis aan de ene kant en de hypotheek en eventuele andere schulden aan de andere kant. Op 31 maart hebben we ook weer de balans opgemaakt.

Eerst maar eens de harde cijfers:

Vergeleken met 31 december is onze netto waarde gestegen met €18.000. Dit is geheel toe te schrijven aan de stijging van de WOZ-waarde. Als we vergelijken met 1 januari is de netto waarde exact gelijk gebleven.
De buffer is geslonken door wat grote uitgaven, waarvan de grootste de zorgpremie van V was. We hebben best wel wat nieuw geld in de beleggingen gestopt, maar desondanks zijn onze beleggingen nu minder waard dan met de jaarwisseling. Dat verschil was eerst groter, maar op de laatste beursdag van het kwartaal herstelde de waarde wat.

De hypotheek is wel weer wat lager, ook al hebben we niet heel veel op afgelost.

En als laatste heb ik (M) een aantal verlofdagen gekocht, waardoor mijn inkomen dit eerste kwartaal lager was dan het had kunnen zijn. De waarde van mijn verlofdagen zie je echter nergens terug in dit overzicht.

Houden jullie je netto waarde bij?

Hoeveel zijn we nu waard?

Het jaar zit er bijna op en alle afschrijvingen voor dit jaar zijn intussen gebeurd. Ook de laatste extra aflossing van de hypotheek is intussen afgeschreven. Tijd om de balans op te maken. Hoeveel zijn we nu waard, en misschien nog wel belangrijker, zijn we erop vooruit gegaan in dit jaar? Dat kan ik vast wel verklappen, we zijn erop vooruit gegaan.

Eerst maar eens de kille cijfers:

Ten opzichte van vorig kwartaal zijn we er zo’n €6.000 op vooruit gegaan. Een groot deel daarvan komt door een schenking van de moeder van M, die ze eigenlijk jaarlijks doet aan het eind van het jaar. Andere jaren heb ik daar wel eens over geblogd, dit keer niet. Overigens kreeg onze dochter ook een mooie schenking, zodat ze met haar 3 jaar al een mooi spaarpotje heeft. De overige toename kwam uit onze eigen inkomsten.

Verder was dit kwartaal een duurdere periode dan dat andere jaren was. Dit had te maken met de nieuwe kamer voor onze dochter en een aantal aankopen voor de komende baby.

Vanaf 1 januari dit jaar is onze netto waarde met exact €35.000 toegenomen en als we vergelijken met eind vorig jaar is het zelfs 47.000 euro. Het verschil zit hem in de toegenomen WOZ-waarde van ons huis.

Netto waarde kwartaal 3

Het is alweer lang geleden dat we schreven over onze netto waarde. Eigenlijk was het de bedoeling om aan het eind van elk kwartaal de balans op te maken en daarover te bloggen. Hier kun je ons blog over kwartaal 1 lezen en hier over kwartaal 2. Vandaag volgt dus een blog over het derde kwartaal.

Eerst maar eens de harde cijfers (zie hieronder):
Onze netto waarde is gestegen met € 7.900. Daarvan is het grootste gedeelte gerealiseerd door aflossingen op de hypotheek; de hypotheek is gedaald met € 4.800. Verder is de buffer met € 1.500 toegenomen en zijn de beleggingen in waarde gestegen (€ 1.100). Ten opzichte van eind 2016 is ons netto vermogen gestegen met € 41.000.

Wat waren dan de highlights van het afgelopen kwartaal? We kregen ons belastinggeld terug en dat gebruikten we voor een extra aflossing op de hypotheek. Dat maakt het grootste verschil met het vorige kwartaal. In juli deden we juist een kleinere aflossing omdat we op vakantie waren.
Ook hadden we een heerlijke zomervakantie in Frankrijk, waarbij we ruim 2,5 week weg waren.
Als we het effect van de gestegen WOZ-waarde buiten beschouwing laten, is onze netto waarde sinds het begin van het jaar met € 29.000. Dat is iets meer aan het totale netto-salaris van M in de eerste 9 maanden van het jaar. En dat terwijl alle financiën nog steeds rondom sparen, investeren en hypotheek nog steeds alleen van het salaris van M gedaan worden. Dit verschil komt vooral door een erfenis die we aan het begin van het jaar ontvingen. Tellen we die niet mee, dan nog is onze netto waarde dit met 63,5% van M’s netto inkomen gestegen. 

De grootste uitdaging wordt om onze buffer op het peil te krijgen dat we aan het begin van het jaar gesteld hadden. We zitten nu namelijk nog niet op de helft…

Als we dit tempo volhouden, hopen we ook snel tot het gilde van tonnairs toe te treden… 

“Hoeveel geld is genoeg, dat moet je zelf beantwoorden:

Dat was de titel van een artikel op nu.nl. De strekking van het artikel was dat de overheid een aantal verworvenheden niet meer kan betalen en dat we dus zelf voor meer zaken geld achter de hand moeten houden. Denk daarbij aan met pensioen gaan met 65 (of eerder), de hoogte van je eigen risico in de zorg en wel of geen pensioen opbouwen om maar een paar te noemen. De hoogleraar die voor dit artikel geïnterviewd is verwacht dat er nog wel meer zaken die nu door de overheid gegarandeerd/geregeld zijn zelf moeten gaan regelen. Al zei hij niet welke.

Ik denk dat hij gelijk heeft. Dat we inderdaad binnen niet al te lange tijd nog meer (financiële) keuzes op ons bordje krijgen. Welke dat zijn weet ik echter niet. Veel zal afhangen van het kabinet dat er komt te zitten.

Maar eigenlijk triggerde de titel mij meer dan de inhoud van het artikel, aangezien wij de afgelopen twee zaterdagen (deel 1 en deel 2) ook twee blogs schreven over hoeveel financiële vrijheid voldoende zou zijn voor ons.

Keuzes

In de reacties op ons blog van gisteren over onze netto waarde schreef iemand: “Jullie doel lijkt me uiteindelijk vooral te zijn dat de nettowaarde stijgt.” Dat is echter niet ons doel. Ons doel is om bepaalde financiële keuzes te maken zonder dat we daar “voor de financiën” toe gedwongen worden. Met andere woorden, echte keuzevrijheid. Maar om die keuzes echt vrij te kunnen maken hebben we vermogen nodig. In de vorm van geld waarmee we de gevolgen van die keuzes kunnen betalen of in renderend vermogen waaruit we voldoende inkomsten genereren. Het bijhouden van de netto waarde is daar een mooi middel voor.

Nu hoor ik heel vaak om me heen de zin: “Ik moet toch nog werken tot mijn 70/71/72e” etc. Dit omdat de overheid geleidelijk de AOW-leeftijd aan het verhogen is. Als je dan toch op bijvoorbeeld je 65e wilt stoppen met werken, moet je wel voldoende (renderend) vermogen hebben om die 5/6/7 jaar te kunnen overbruggen.
Maar dat is niet het enige. Doordat je die laatste jaren ook niet meer inlegt in je pensioen (ik ga even uit van een werknemer, niet een ZZP-er). zul je ook minder pensioen opbouwen en dus ook na je pensionering minder inkomen hebben dan wanneer je doorwerkt tot die hogere leeftijd. Heb je daar dan genoeg aan of heb je dat hogere pensioen echt nodig?

Als je dat (renderende) vermogen niet hebt opgebouwd op het moment dat je voor die keuze staat, dan heb je eigenlijk geen keuze. Dan rest er inderdaad niets anders dan doorwerken tot welke leeftijd de overheid tegen die tijd acceptabel vindt.

Zo zijn er vele voorbeelden te vinden. Zo zijn er veel (Amerikaanse) bloggers die het doen van een grote uitgave afwegen tegen de extra tijd die daardoor moeten blijven werken. Mr. Money Mustache is daar een voorbeeld van.

Welke keuze je ook maakt, het gaat erop dat je er zelf achter staat.

Maken jullie dit soort financiële keuzes bewust, ook als de gevolgen pas (ver) in de toekomst liggen?