Woningmarkt ontoegankelijk?

Deze week  pakten vele media uit met een artikel over de woningmarkt. De haleluja stemming over de steeds hogere aantallen verkochte woningen en de hogere prijzen begint langzaam om te slaan. Koppen als “kans op woning voor starters bijna onmogelijk” en “makelaars waarschuwen dat woningmarkt minder toegankelijk wordt” werden gebruikt.

Door de vele verkopen gaat niet alleen de prijs van de huizen omhoog, maar ook staan er nog maar steeds minder huizen te koop. Daardoor gaan de prijzen nog verder omhoog, want veel mensen willen blijkbaar nog steeds een huis kopen.

Dat er minder huizen te koop staan is natuurlijk ook niet goed voor de makelaars. Die beleven nu gouden tijden met de vele verkopen, maar al naar gelang er minder huizen te koop staan blijven er minder toekomstige verdiensten over. Ik snap dus wel dat ze “waarschuwen”.

Maar is de woningmarkt al echt ontoegankelijk? Met een modaal inkomen van €36.500 kun je nog steeds een hypotheek krijgen van ruim €173.000. Daar kun je volgens mij een prima woning van kopen als starter, buiten de randstad zeker, maar in de randstad ook nog wel (misschien zijn Amsterdam en Utrecht een uitzondering).

Nu heeft niet iedere starter dat inkomen, Maar als je met zijn tweeën bent en elk €20.000 verdient kun je een soortgelijke hypotheek krijgen, en dus best een aardig huis kopen.

Maar misschien is wel het probleem dat we tegenwoordig gelijk te veel willen. Als ik naar de woongeschiedenis van mijn ouders bekijk, die zijn na hun trouwen begonnen in een flatje, en zijn daarna “gegroeid” naar eerst een eengezinswoning en later een tweeondereenkapper. Ook wij zelf zijn begonnen in een appartement en nu doorgegroeid naar een rijtjeshuis.

Het is helemaal niet erg om kleiner te beginnen en, wanneer het kan, door te stromen naar een ruimer huis (of niet). En dan misschien weer later juist kleiner te gaan wonen.

Hoe is jullie “wooncariërre” tot nu toe?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *