Gelukkig van het kostwinnaarschap?

Afgelopen woensdag gingen dochter en ik (M) naar de kermis in Rotterdam. Samen met nog twee pappa’s met hun kroost genoten we van eigenlijk prima weer en leuke attracties. De kinderen hadden het zeer naar hun zin en ondanks dat onze dochter veel jonger is dan de twee andere kinderen hadden ze het met hun drietjes erg leuk met elkaar.

Toen we daar zo liepen overviel met het gevoel dat het toch best wel een luxe is dat we alle drie een dag minder kunnen werken en zo meer tijd met onze kinderen kunnen doorbrengen. Dat vonden we eigenlijk allemaal.

’s Avonds moest ik ook denken aan een artikel dat ik op de website van De Telegraaf gelezen had. Dat vaders gelukkig zouden worden van het kostwinnaarschap. Bij ons drieën is dat in ieder geval niet het geval. Ook al hebben twee van de drie wel het hoogste inkomen binnen het gezin, we zouden allemaal best nog wel wat minder willen werken om meer in het huishouden te doen.

De vraag is dan alleen: wat houdt ons dan tegen?

Als ik voor mezelf praat is dat toch nog wel de financiën. Nu nog een dag minder werken betekent een veel langer traject richting een hypotheekvrij huis en financiële onafhankelijkheid. Zeker zolang we het inkomen van V nog bijna volledig gebruiken voor het terugbetalen van haar zakelijke lening. Als die volledig is afgelost wordt het mogelijk een heel ander verhaal. Dan kunnen we ofwel veel meer investeren en sneller richting financiële onafhankelijkheid toe, ofwel nu minder gaan werken en

Een dag minder werken betekent voor mij een inkomensdaling van plusminus €700 netto per maand. Dat is precies het bedrag dat we nu elke maand extra aflossen en maandelijks investeren in de twee aandelenfondsen die we hebben. Dus door nu wat langer te werken kunnen we in de toekomst genieten van meer keuzevrijheid.

Hoe is bij jullie het inkomen verdeeld?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *