Een aanval van de koperitus

Over het algemeen kunnen wij onze koopbehoeften aardig onder controle houden. We vervangen spullen als ze kapot gaan, zoals bijvoorbeeld bij ons esspresso-apparaat, als de kosten te hoog worden (bijvoorbeeld door veel onderhoud aan de auto) of als we iets echt, echt, nodig hebben. Dat laatste komt niet vaak voor.

Maar de afgelopen weken had ik (M) een beetje last van de koperitus; de aandrang om maar nieuwe spullen te kopen. Ik was opeens druk aan het zoeken op internet naar een  andere auto, ondanks dat we deze pas 2,5 jaar hebben en hij nog lang mee kan als het goed is, naar een andere vouwwagen en af en toe werd zelf funda afgestruind voor een ander huis.

Waar dat opeens vandaan kwam weet ik nog niet.

En het erge was, ik ging het ook voor mezelf (en voor V) nog goedpraten ook. Een paar voorbeelden:

  • Tja de auto had het best moeilijk met de vouwwagen erachter als we heuvelop moesten rijden tijdens de vakantie. En als we ooit een caravan zouden willen hebben we toch al een andere auto nodig.
  • De vouwwagen heeft geen kuipzeil, dus toen het hard regende moesten we flessen onder het grondzeil leggen om te zorgen dat het water niet naar binnenkwam
  • We hebben heel veel overwaarde, dat  zouden we nu mooi kunnen verzilveren

Uiteindelijk hebben we op alle drie de gedachten helemaal niet gereageerd. En niets gekocht/vervangen. We (ik) hebben de techniek toegepast die op zo vele consuminderblogs al is omschreven: “Wacht een paar dagen, en als je er dan nog steeds van overtuigd bent dat je het nodig hebt, koop het dan pas”.
Dat werkte perfect. Die nieuwe auto om 2x per jaar iets meer vermogen te hebben klonk met toen wel als overdreven in de oren, net als het ongemak van de flessen onder het grondzeil. Dat komt eens in de 3-5 vakanties voor. En tja, dat huis? Dat is alleen maar voor de luxe, we willen toch echt (nog) niet verhuizen.

Hebben jullie ook wel eens last van een aanval van koopwoede?

Naschrift: Ik googlede op koopwoede voor een plaatje, maar kreeg alleen voetballers en dames met heel veel tasjes te zien. Volgens google hebben mannen er dus geen last van. Terwijl bij ons (dit keer) juist ik (M) er last van had..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *