Minder mensen hebben betalingsproblemen op de hypotheek

Hypotheken

In de Telegraaf las ik een artikel waarin werd gesteld dat steeds minder “woningbezitters” problemen hebben om de hypotheek te betalen. Het aantal mensen/huishoudens dat problemen heeft is met ruim 2.200 afgenomen tot 110.000.

Zijn deze getallen nu echt heel positief? En is dit echt significant. Uit wat verouderde cijfers (2010) die ik vond op internet las ik dat er ongeveer 4 miljoen huishoudens zijn met een koopwoning/hypotheek. 110.000 huishoudens met een betalingsprobleem is dan 2,75% met problemen. Een afname van 2.200 huishoudens is 2% van al die huishoudens in de problemen. Dat vind ik persoonlijk al niet zo’n schokkende ontwikkeling.
Maar als je het bekijkt vanuit die 4 miljoen koopwoningen dan is het helemaal een druppel op een gloeiende plaat: 0,055%.

Dan is de volgende vraag, hoe is deze daling tot stand gekomen? Hebben deze mensen hun huis gedwongen moeten verkopen en zitten ze nu met een restschuld? Hebben ze zelf hun achterstanden ingehaald en liggen ze weer op schema? Het zijn zo maar wat mogelijkheden, die een heel andere kijk op deze cijfers kunnen geven.

In het eerste geval gaat het dus helemaal niet beter, er zijn in dat geval 2.200 gezinnen uit hun huis gezet, terwijl in het tweede geval mensen (op eigen kracht) hun achterstanden hebben weggewerkt en daardoor niet meer als wanbetaler te boek staan bij het BKR. Op de site van de BKR vond ik niet echt uitgebreidere informatie.

Huren
Tegelijkertijd stond er ook een artikel over het moeilijk rondkomen van huurders. Daarin bleek dat 18% van huurders (het gevaar loopt om op termijn) moeilijk rond te kunnen komen. Een woordvoerder van minister Blok bracht hier tegenin dat dit dus gebaseerd is op modelberekeningen en niet op daadwerkelijke cijfers.
Toch vind ik het zorgwekkend als de berekeningen uit blijken te komen en 18% van de huurders (in totaal ca. 3 miljoen huishoudens in 2010) moeilijk rond kunnen komen. Dat zijn ruim 550.000 huishoudens, dus 5x zoveel als de kopers met betalingsproblemen. Dat vind ik toch wel schrikbarende cijfers, en geeft aan dat het toch nog niet zo goed gaat met Nederland.

Kijktip: De crisis als businessmodel (1)

Gisteren zag ik op RTLZ het eerste deel van de serie: De crisis als businessmodel. Hierbij werd begonnen met de Griekse crisis en hoe de politiek en de banken met elkaar verweven zijn. De statement vooraf was: Door de crisismaatregelen worden democratische processen buitenspel gezet, banken en verzekeraars geholpen en de kosten door de burgers betaald.

Ik heb deze eerste aflevering gekeken maar een echt goede samenvatting vind ik moeilijk te schrijven. Wel wordt duidelijk dat er veel verhevenheden zitten tussen politiek en banken, waardoor er regelmatig dubieuze beslissingen lijken te worden genomen. Welke bank wordt wel gered, welke niet. Landen worden opgezadeld met meer staatsschuld om de banken te redden en de burger betaalt de prijs.

Dit deel van de documentaire valt goed samen met het deel van het boek “Deflatie in aantocht” dat ik nu aan het lezen ben. Ik vind het zeker een aanrader om te kijken. Ondanks dat ik het niet helemaal onder woorden kan brengen geeft het toch veel achtergrondinformatie waardoor ik bepaalde besluiten en processen beter snap dan voorheen.

Vanavond het tweede en laatste deel van deze documentaire. Wat mij betreft een aanrader.

Spaarhypotheek (2): Wat gaan we doen?

Gisteren schreef ik al over de mogelijkheden rondom onze spaarhypotheek. We hebben dit een dagje laten bezinken en zijn eigenlijk tot de conclusie gekomen dat we (in ieder geval voorlopig) maar even niets met dit hypotheekdeel gaan doen.

Ons aflosplan verandert dus niet veel. Voor de rest van dit jaar is het enige doel om de restschuldlening geheel af te lossen. Dat is nu nog zo’n €6.800 de rest van het jaar. Als dat lukt hebben in 2016 onze vaste maandlasten met €250 naar beneden kunnen brengen. Dat geeft dan mooi de ruimte om ons daarna op de hypotheek te gaan richten.

Voor de komende jaren wordt dan de de prioriteit gegeven aan de annuïteitenhypotheek en het aflossingsvrije deel. Bij beide willen we proberen om 10% per jaar af te lossen (ca. €12.000), . Als we dan nog overhouden zullen we dat gebruiken om af te lossen op de spaarhypotheek.

Spaarhypotheek: Meer mogelijk dan gedacht

Gisteravond hadden we een telefonische afspraak staan over de mogelijkheden omtrent onze spaarhypotheek. In het gesprek dat ik al eerder met onze bank had om tot deze afspraak te maken werd al duidelijk dat bij onze hypotheekvorm extra storten in de polis niet mogelijk was. Dat was een tegenvaller, vandaar dat we dit gesprek hadden aangevraagd om na te gaan wat er nog aan andere mogelijkheden water.

Zoals gezegd was hadden we dus gisteravond een afspraak met de hypotheekadviseur van de bank. We werden al een kwartier voor de afspraak gebeld. En uiteindelijk duurde het gesprek ook maar een kwartier.

Want nadat we uitlegden dat we eerder van de hypotheek af wilden, vertelde de adviseur dat we wel “gewoon” 10% per jaar kunnen aflossen op de totale hypotheeksom. Daar had ik zelf nog niet aan gedacht moet ik eerlijk zeggen, ook omdat ik dacht dat dan dat de spaarpolis te veel zou gaan opleveren.

Wat blijkt is dat het inleg bedrag voor de polis ook wordt aangepast bij een extra aflossing op het hypotheekbedrag. Dat betekent dat er eigenlijk eenzelfde soort effect optreedt als bij het aflossen op een annuïtaire hypotheek. Zowel de rente als het af te lossen bedrag per maand wordt minder.

Als voorbeeld:

  • Stel we lossen op deze hypotheek €1000 af. De rente op de hypotheek is 3,1%
  • Dat scheelt ons een bruto jaarlast van €31,00 oftewel €2,58 per maand aan rentebetalingen
  • Maar het scheelt ons ook nog eens netto ca. €3,05 aan rente
  • In totaal levert deze aflossing ons dus ruim €5,60 bruto op per maand.
Ik moet zeggen dat deze besparing wel een stuk lager is dan wanneer je kunt inleggen in de spaarpolis, zoals je kunt berekenen bij geld is tijd maar levert nog altijd meer op dan aflossen op de aflossingsvrije hypotheek.

We kunnen net zo lang aflossen totdat de bandbreedte van 1:10 in de buurt komt. Op dat moment zouden we de looptijd in 1x fors omlaag kunnen brengen. 
We zouden ook na elke aflossing de looptijd kunnen verkorten, maar daar zitten kosten aan verbonden. Voor elke looptijdverkorting worden €150 wijzigingskosten berekend en €350 advieskosten. Gewoon aflossen kost niks.
Dus om de kosten zo laag mogelijk te houden zouden we zo weinig mogelijk keren de looptijd moeten aanpassen. 

Omzetten van dit hypotheekdeel naar een andere hypotheekvorm brengt een stuk meer kosten met zich mee. Ten eerste zijn daar de omzettingskosten, Ik heb niet gevraagd naar die kosten, maar die verwacht ik hoger dan alleen maar verkorten van de looptijd. Daarnaast komt de belastingdienst om de hoek kijken. Omdat de spaarpolis nog maar korter loopt dan 15 jaar, wordt de rente die is gekregen over het saldo in de spaarpolis gezien als inkomen. Dat wordt dan belast als inkomen. Dat zou (bij 52% belastingtarief) al gauw een €1000 betekenen op dit moment.

Alternatief is om te wachten tot 15 jaar met het omzetten. Dan zou dit wel zonder betalen aan de fiscus kunnen.

We gaan dit allemaal nog eens even goed laten bezinken, en ook nog eens wat verder oriënteren op het internet en bij de collega-bloggers, om te kijken of dat aflossen op de spaarhypotheek ook echt zo slim is als we nu denken..

En al jullie tips en adviezen zijn natuurlijk ook van harte welkom….

wordt vervolgd…

Hobby’s: Hardlopen

Al een aantal jaren loop ik (M) hard. Ik ben daarmee gestart nadat ik gestopt was met andere sporten en toch wel de nodig kilo’s was aangekomen door het inactieve leven.
Zo loop ik intussen zo’n 4 jaar hard. Zoals zovelen ben ik begonnen met Evy, en dat ging zo goed dat ik al snel mee ging doen aan lokale loopjes en ging zo al snel van 5 km naar 10 km naar 15 km en uiteindelijk ook een halve marathon.

En dat beviel met eigenlijk best goed. Zelfs zo goed dat ik in een wat overmoedige bui me inschreef  samen met wat collega’s voor de Marathon van Rotterdam in 2014.

Samen trainden we de lange afstanden bij een atletiekclub in de buurt en dat ging eigenlijk geweldig. Ik trainde niet hard, maar wel goed en ik ging steeds sneller. Zelfs zo vlot dat een tijd van binnen de 4 uur binnen de mogelijkheden leek te komen. Ik trainde tot 35 km en dat ging prima.

Tot de dag van de marathon zelf. Eigenlijk liep ik vanaf het begin niet lekker. Toch wist ik het tempo voor 4 uur wel vast te houden tot zo’n 25 km. Daarna gooide kramp roet in het eten en waren de de laatste 17 km een behoorlijke lijdensweg. Maar in ieder geval liep ik hem uit binnen de vierenhalf uur.

Ik heb daar denk ik een haatverhouding opgebouwd met de marathon. Want sindsdien ben ik nog 3x gestart op de marathon. 1x goed getraind, 1x redelijk getraind en 1x heel slecht getraind.
Die laatste was gisteren. En zoals gezegd, ik heb de finish niet gehaald.

De laatste weken voor de voorbereiding heerste er bij ons een waar griepvirus, waarbij we om de beurt aan de beurt waren. Zo kwam er weinig van trainen terecht. In maart liep ik nog wel vrij soepel een halve marathon, dus ik ging er vanuit dat ik in ieder geval zonder veel problemen tot daar had moeten kunnen komen.

Niets was echter minder waar. Vanaf kilometer 2 deden mijn benen al zeer. En tegen beter weten in ging ik toch verder met een iets rustiger tempo. Bij kilometer 15 was de koek wel op en ging ik maar een stukje wandelen in de hoop dat de benen zouden herstellen, maar zodra ik weer begon met lopen deed het weer zeer. Bij 18 km ben ik dus op de metro naar huis gestapt. Als het daar al zo moeilijk gaat wordt het heel pijnlijk in het laatste deel.

Wel heeft me dit doen besluiten om voorlopig maar geen marathons meer te proberen. Ik ga voorlopig gewoon lekker lopen en genieten van het mooie weer dat er weer aankomt. En dan wie weet ooit weer een poging tot een marathon. Maar voorlopig dus niet…