Hebben we dan niets geleerd van de crisis?

Gisteren stond in de Volkskrant een interessant stuk over de financiƫle handel en wandel in de wereld en hoeverre deze nu lijkt op het jaar voor de bankencrisis in 2008.
Er blijken heel wat parallellen te trekken tussen toen en nu:

Zo worden er weer veel risicovolle leningen verstrekt aan bedrijven die al een grote schuldenlast hebben. Men is dit jaar hard op weg om meer geld uit te lenen aan bedrijven dan in 2007, het recordjaar tot nu toe.
Waarom gebeurt dit? Om toch nog wat rendement te maken. Een bedrijf met hogere schuldenlast is risicovoller om geld aan uit te lenen, dus kun je voor de lening een hogere rente vragen.

Ook worden risico’s weer netjes verpakt in mooie termen. Had je in 2007 pakketjes risicovolle leningen met de afkorting CDO, de bankenwereld verkoopt nu diezelfde pakketjes onder de naam CLO. De D stond voor Debt, de L staat nu voor Loan. Geen verschil dus.

Ook wordt er langzaam maar zeker weer gezaagd aan de stoelpoten van de regels voor de banken. Strengere buffereisen worden uitgesteld of, als ze al wel waren ingevoerd, alweer wat afgezwakt. Ook worden bijvoorbeeld de stresstesten voor banken alweer afgezwakt.

Op de huizenmarkt groeien de bomen alweer tot in de hemel. Niet alleen in Nederland wordt er steeds meer betaald voor een woning, woningen worden ook steeds meer gekocht door particuliere beleggers, vaak met geleend geld.

Tech startups harken miljoenen en miljoenen binnen, nog voordat ze ook maar iets bewezen hebben en of ze winstgeven zijn. Dat lijkt wel verdacht veel op de IT-bubbel uit 2000.

Al metal best wel weer wat signalen die erop kunnen duiden dat er een nieuwe (krediet)crisis om de hoek ligt. Wat denken jullie? Zal er snel een nieuwe economische crisis volgen? Ik denk van wel.

Naschrift:

In het artikel staat, naast deze verkorte opsomming, nog wat meer duiding, een aanrader om te lezen.

Kijktip: De crisis als businessmodel (1)

Gisteren zag ik op RTLZ het eerste deel van de serie: De crisis als businessmodel. Hierbij werd begonnen met de Griekse crisis en hoe de politiek en de banken met elkaar verweven zijn. De statement vooraf was: Door de crisismaatregelen worden democratische processen buitenspel gezet, banken en verzekeraars geholpen en de kosten door de burgers betaald.

Ik heb deze eerste aflevering gekeken maar een echt goede samenvatting vind ik moeilijk te schrijven. Wel wordt duidelijk dat er veel verhevenheden zitten tussen politiek en banken, waardoor er regelmatig dubieuze beslissingen lijken te worden genomen. Welke bank wordt wel gered, welke niet. Landen worden opgezadeld met meer staatsschuld om de banken te redden en de burger betaalt de prijs.

Dit deel van de documentaire valt goed samen met het deel van het boek “Deflatie in aantocht” dat ik nu aan het lezen ben. Ik vind het zeker een aanrader om te kijken. Ondanks dat ik het niet helemaal onder woorden kan brengen geeft het toch veel achtergrondinformatie waardoor ik bepaalde besluiten en processen beter snap dan voorheen.

Vanavond het tweede en laatste deel van deze documentaire. Wat mij betreft een aanrader.