Wat 12 jaar huiseigenaarschap mij geleerd heeft

Ik las gisteren een heel informatieve en interessante post van geldnerd over zijn geschiedenis als huiseigenaar. En ook Lekker Leven met Minder heeft eerder als een mooi stuk geschreven over haar ervaringen. Ik vond dat zo’n leuk idee dat ik ook eens aan het spitten ben geweest.

Eind 2005 kocht ik mijn eerste woning, een jaren 30 appartement in Rotterdam voor €126.000. De woningmarkt was lekker op stoom en zou ook nog een paar jaar flink doorstijgen.
Ik kocht dit appartement nadat ik een half jaar aan het werk was na mijn studie en nog steeds goedkoop “op kamers” woonde. In dat half jaar (en het jaar ervoor ook van een stagevergoeding)  had ik al best wat gespaard (vond ik toen), maar financierde het appartement wel voor €138.666. Het was zelfs zo erg dat ik niet eens al het geld nodig had voor de bijkomende kosten van het appartement, zodat ik zelfs nog een bedragje op mijn rekening kreeg gestort van de notaris.

De hypotheek bestond uit twee delen, een geheel aflossingsvrij deel van €50.000 tegen 3,5% rente en een aflossingsvrij deel met daaraan gekoppeld een spaar- en beleggingspolis van €88.666 tegen 3,6% rente. Dat was in die periode erg laag. Ik sloot de hypotheek af met NHG. Daaraan zaten kosten gekoppeld, en ook nog een aparte levensverzekering. Ik durf niet precies te zeggen wat het gekost heeft, maar veel is het wel geweest. Onze bank bleef volhouden dat geen woekerpolis was overigens..

In tegenstelling tot vrijwel iedereen in die tijd, koos ik in de spaar- en beleggingspolis voor 100% sparen. Dat had niks te maken met financiële slimmigheid of een vooruitziende blik dat de beurzen zouden crashen, maar een keuze uit pure angst. Beleggen was mij onbekend en ook binnen de familie werd er eigenlijk helemaal niet belegd. Uit angst koos ik voor de zekerheid van sparen. Achteraf geen onverstandige keus denk ik.

Ik schreef al dat de kosten van de spaar- en beleggingspolis best fors was, dat blijkt ook wel aan de cijfers. Terugkijkend naar mijn jaaroverzichten blijkt dat het vier!!!! jaar duurde voordat het gespaarde bedrag inclusief rente hoger was dan de inleg. De levensverzekering is dan nog niet eens meegerekend.

Verder deed ik niet zo veel met de hypotheek. Ik betaalde netjes de rente (€408 per maand bruto) en de inleg op de spaarpolis €175 per maand, spaarde een beetje, maar gaf vooral veel uit aan vakanties, stappen etc. Over extra aflossen dacht ik al helemaal niet na.

In 2008 had ik intussen V leren kennen en die trok in 2009 bij mij in. Zij had een huur appartement en het leek “logisch” dat zij haar huur opzegde. Achteraf had ik toen beter kunnen verkopen, want vrijwel direct daarna begon de huizenmarkt echt serieus stil te vallen.

Het appartement was groot genoeg voor ons tweeën, maar we hadden ook een kinderwens. In 2013 kochten we onze huidige woning, zonder dat we ons appartement verkocht hadden. Dat stond toen al wel even te koop, maar veel animo was er niet. We verhuisden in december 2013.

In 2014 verhuurden we het appartement, maar in 2015 stond het appartement leeg totdat we het uiteindelijk in september verkochten voor €126.000. De maanden dat we geen huurder hadden waren redelijk krap. We kwamen dan precies uit met onze vaste lasten, maar alles extra zoals een keer onderhoud aan de auto of een vakantie betaalden we van ons spaargeld. Dat slonk uiteindelijk behoorlijk.

Bij de verkoop verloren we niet op de woningprijs, maar de “kosten koper” waren we wel kwijt. Dat verschil was gelijk aan wat we in bijna 10 jaar gespaard hadden in de spaarpolis. We kozen er echter voor om de spaarhypotheek mee te nemen naar de nieuwe woning, daarom dienden we de kosten koper toch echt zelf op te hoesten. Dat hadden we zelf niet meer, maar we konden dat via een familiebankconstructie lenen bij mijn moeder. Die losten we uiteindelijk in iets meer dan een jaar af.

In 2013 kochten we dus onze huidige woning. Dat was op het dieptepunt van de huizenmarkt, dus relatief goedkoop hebben we dit huis op de kop getikt. Het stukje financiële bewustzijn dat we daarbij hadden was dat we bewust een huis kochten dat we op alleen mijn inkomen konden financieren. We betaalden €191.000 voor het huis, sloten ook een bouwdepot op van €10.000 en kwamen zo op een hypotheek uit van €205.800. De spaarhypotheek ging dus mee naar deze woning en ook de aflossingsvrije hypotheek ging mee. Intussen wel met wat lagere rente (2,7 en 2,8%). De rest werd gefinancierd met een annuïteitenhypotheek.
Op dat moment lukte extra aflossen niet, vanwege de dubbele hypotheek, maar via de annuïteitenhypotheek begonnen we wel vanzelf af te lossen. Ook verbruikten we niet al het budget van het bouwdepot wat uiteindelijk onze eerste extra aflossing was. Eind 2015 deden we onze eerste echte extra aflossing zelf.

Ons financiële bewustzijn is eigenlijk pas echt ontstaan op het moment dat we ons appartement met verlies verkochten. We zijn toen eigenlijk direct begonnen met extra aflossen, eerst op de restschuld en nadat die was afgelost ook op de hypotheek. Intussen is onze hypotheek ruim €32.000 lager dan toen we de hypotheek afsloten. Als we de restschuld meenemen dan zijn onze schulden ruim €46.000 lager dan in 2015. Als we dan ook de toename van het gespaarde bedrag in de spaarpolis meenemen dan komen we uit op een totaal verschil van ruim een halve ton.

Er werd nog nooit zo veel geleend voor een huis

Er werd gemiddeld nog nooit zo’n hoge hypotheek voor een huis afgesloten als in het afgelopen kwartaal. Gemiddeld werd er per hypotheek een bedrag van €287.000 geleend. Voor starters lag de gemiddelde hypotheeksom op €232.000.

Als ik dat lees, denk ik: wat een bedragen. Een starter leent dus gemiddeld bijna 6,5x het modale inkomen (€36.500) en over alle hypotheken is dat maar liefst ruim 7,8x.

Ik vraag me af hoe lang dit zo door gaat met de prijsstijgingen. Er komen steeds minder huizen te koop, dus er is krapte genoeg om de prijzen nog even hoog te houden of nog verder te laten stijgen. Ik vraag me alleen af of er straks nog mensen overblijven die een huis kunnen/willen kopen.

Ook bij ons in de buurt blijft de gekte aanhouden. Een identieke woning aan die van ons is in de verkoop gekomen voor €275.000. Geen idee of het daar ook voor verkocht gaat worden, maar blijkbaar is dit een reële vraagprijs. Wij betaalden in 2013 nog maar €191.000 en hebben daarna fors afgelost. Dat is in ieder geval op papier een flinke overwaarde.

Wij kunnen ons eigen huis niet meer betalen

Dat klinkt wel als een heel dramatische mededelingen. Wees niet bang, we zitten niet in financiële nood. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat de huizenprijzen bij ons in de wijk zo belachelijk hard aan het stijgen zijn dat wij nu niet voldoende hypotheek zouden kunnen krijgen om onze huidige woning, bij de huidige marktprijzen te kunnen financieren.

Wat is het geval? Vorige week ging er een huis bij ons in de straat in de verkoop. Uit interesse hebben we bij funda ingesteld dat we dan een mailtje krijgen. Dat huis is iets kleiner dan dat van ons, heeft een iets kleinere tuin en is verder van binnen wat gedateerd, maar op het oog nog in prima staat.

Dat huis staat nu te koop voor een vraagprijs van €285.000!!!!

Ter vergelijking, wij kochten ons huis in 2013 voor €191.000. Wij kochten toentertijd dat huis op alleen het inkomen van M. Dat was toen dusdanig ruim voldoende aan inkomen dat we nog een bouwdepot van €10.000 konden meefinancieren en een groter deel van de kosten koper dan heden ten dage het geval is. Daarbij waren we ons oude appartement nog niet kwijt en stond die behoorlijk (10%) onder water.
Intussen is het inkomen van M best wat gestegen, en daarmee, ondanks strengere leenregels, de maximale hypotheek die we op het inkomen van M kunnen krijgen ook. De afgelopen jaren was die stijging ook dusdanig dat je voor dat bedrag een “betere” (lees: grotere, vrijere) woning voor zou kunnen kopen. Dit jaar is dat door de enorme prijsstijgingen echter volledig omgedraaid tot een niveau dat we nu ons eigen huis niet meer zouden kunnen financieren.. Laat staan met een bouwdepot erbij.

Nu hebben we absoluut geen verhuisplannen, en blijven we (voorlopig) lekker zitten waar we zitten, maar het geeft wel te denken.
Aan de andere kant betekent dit dat ook ons huis nog meer waard is dan dat we al dachten en dat we dus, op papier, een nog grotere overwaarde hebben. En hoeveel we ook zelf extra aflossen, op dit moment wordt het grootste gedeelte van die overwaarde toch echt veroorzaakt door de gekte op de woningmarkt.
Met die overwaarde willen we ons overigens niet rijk rekenen, zoals Geldnerd pasgeleden ook al schreef.

Meer huizen verkocht voor een hoger bedrag

De afgelopen week stonden er weer twee berichten in de media die er de laatste tijd bijna elke maand staan:

In augustus werden 4% meer huizen verkocht tegen gemiddeld een 7,8% hogere prijs. Dat betekent dat er ruim 12% meer omzet was op de huizenmarkt.
Ten opzichte van het dieptepunt in 2013 ligt de gemiddelde verkoopprijs zo’n 21% hoger, maar gemiddeld genomen ligt de verkoopprijs nog steeds zo’n 5% onder de top in 2008. Al worden de huizen in heel wat plaatsen al voor hogere bedragen verkocht dan toen. Er zijn ook regio’s waar de verkoopprijzen veel minder dicht in de buurt van de top liggen.
Er werden vooral meer vrijstaande huizen verkocht, terwijl apartementen zelfs iets minder verkocht werden. In heel Nederland, op Noord-Holland na, werden meer huizen verkocht dan vorig jaar.
Bij ons in de wijk vliegen de woningen als warme broodjes over de toonbank. Dus dat past goed in het beeld. Een vriend van ons was op zoek naar een woning in onze wijk en was met 15 andere mensen/stellen op één van de twee open dagen. Het huis werd uiteindelijk zo’n €60.000 boven de vraagprijs verkocht (op een vraagprijs van €275.000). Je zou dus kunnen zeggen dat onze wijk een voorbeeld is van een op hol geslagen woningmarkt.
Binnenkort komt er vermoedelijk in onze straat een huis in de verkoop. Bij het huis dat is leeggehaald door de deurwaarder zagen we deze week een makelaar een rondje doen. Waarschijnlijk gaat de verhuurder het huis in de verkoop doen. Zo hebben wij overigens ook ons huis gekocht, van dezelfde verhuurder (het huis was niet leeggeruimd door de deurwaarder).
Vliegen de huizen bij jullie in de buurt ook als warme broodjes over de toonbank?