We hebben 2x zoveel schuld als we verdienen

En dan heb ik het niet over ons gezin. Maar over alle Nederlandse gezinnen bij elkaar. Volgens dit artikel op RTLZ.nl bedragen de particuliere schulden 218% van het Bruto Binnenlands Product (BBP). Dit is dus inclusief de hypotheekschulden.

Dit is een stuk hoger dan de norm die de EU daarvoor gesteld heeft, namelijk 133%, maar een stuk lager dan ik eigenlijk had verwacht. Ik dacht me namelijk verhalen te kunnen herinneren dat de hypotheekschulden van alle Nederlanders samen wel 6x zo hoog waren ten opzichte van het BBP. Dat blijkt dus wel mee te vallen.

De hypotheekschulden zijn toegenomen en ook de studieschulden namen toe het afgelopen kwartaal. Andere persoonlijke schulden, zoals persoonlijk krediet namen juist iets af.

Als ik naar onze situatie kijk denk ik dat wij in het gemiddelde vallen. We hebben geen persoonlijke schulden en ook geen studieschulden (meer). Alleen een hypotheek. En die is precies 218% van ons bruto inkomen :). Dat is wel pas na de aflossing die op 1 oktober wordt verwerkt.

Wij zijn wat dat betreft dus een erg gemiddeld Nederlands gezin. Al hebben we niet 1,8 kind :).

Problematische schulden: Beter voorkomen dan genezen

Gisteren was er veel aandacht voor schuldenproblematiek in Nederland, en dan met name de rol die de overheid heeft in het ontstaan van problematische schulden. Het AD besteedde er twee artikelen aan, hier en hier.

Ik ga niet helemaal in op de hoeveelheid aan toeslagen die er door de overheid wordt uitgekeerd en wat ik daar wel of niet van vind, maar meer hoe deze werkwijze in de praktijk kan uitpakken.

Hoe veroorzaakt de overheid dan deze problematische schulden?
De grootste oorzaak is dat de toeslagen worden betaald als voorschot op basis van een geschat inkomen. Als ofwel dat inkomen gestegen is of de belastingdienst heeft zelf de toeslag verkeerd berekend, dan moet het te veel uitgekeerde bedrag worden terugbetaald. Logisch natuurlijk.

Maar juist de mensen die deze toeslagen krijgen hebben heel vaak geen of een hele kleine hoeveelheid spaargeld. E vaak is het bedrag gewoon gebruikt. Je gaat er namelijk vanuit dat het goed is wat je ontvangt, dat kan ik me helemaal voorstellen. Daardoor is het heel moeilijk om dat bedrag terug te betalen. Vaak stapelen daarna de schulden zich snel op…

Wij hebben zelf ook zoiets meegemaakt. Voordat wij gingen samenwonen ontving V zorgtoeslag gebaseerd op haar belastbaar inkomen. En ondanks dat haar daadwerkelijke inkomen best OK was, was haar belastbaar inkomen heel laag dankzij een heleboel aftrekposten voor zelfstandigen.
Toen wij gingen samenwonen gold opeens het gezinsinkomen, dus telde het inkomen van M ook mee en kwam ze ver boven de grens voor zorgtoeslag.

De Belastingdienst kwam er pas na een half jaar achter dat we samenwoonden en stuurden een acceptgiro voor de te veel betaalde zorgtoeslag. V mocht dus een half jaar zorgtoeslag in 1x terugbetalen. Wij waren in de gelukkige omstandigheid dat we dat geld hadden, maar heel veel andere mensen hebben dat geld dus niet…

Ik denk dus dat het goed is als er een andere manier wordt gevonden om mensen te ondersteunen dan de vele toeslagen. En mocht dat moeilijk te veranderen zijn, dan zou er best wat flexibeler met het terugbetalen van het te veel ontvangen geld gedaan worden.

Hebben jullie wel eens te maken gehad met het terugbetalen van te veel uitgekeerde toeslagen?

Incassobureaus worden liever

Incassobureaus gaan mensen met schulden vriendelijker aanschrijven. In plaats van dreigen met in beslagname of gang naar de rechter, wordt de mogelijkheid gegeven om eerst zelf een betalingsregeling voor te stellen. Dat kan dan via een bijgeleverd formulier of via de website.

Op zich vind ik dat een goede ontwikkeling. En ik denk dat het voor mensen die (nog) niet heel diep in de schulden zitten ook best wel kan helpen. Maar mensen die al diep in de schulden zitten maken vaak de brieven al niet eens meer open, om maar niet geconfronteerd te hoeven worden met de schuldenlast. Ik denk dat je die mensen niet bereikt met lieve brieven.

Denk jij dat dit gaat werken voor mensen met schulden?

Vermogen Nederlanders stijgt alleen door huizenprijzen

Gisteren  schreef ik over de lage inkomens en eerder deze week ook al over het bijna niet toegenomen spaargeld in Nederland, het CBS publiceerde ook gegevens over het vermogen van De Nederlander.

Dat was in 2015 flink toegenomen volgens het CBS. In dat jaar steeg het gemiddelde vermogen met maar liefst 9% tot ruim €17.000. Dat lijkt heel wat, maar als je naar de grafiek kijkt die het CBS daarbij publiceerde zie je dat de vermogensgroei volledig bestaat uit de toename van de waarde van de woning.

In de grafiek van het CBS hierboven kun je mooi zien dat eigenlijk alleen de huizenprijs van invloed is op het stijgen en dalen van gemiddelde vermogen van de Nederlander. Voor de crisis was het vermogen . Alhoewel, het lijntje lijkt wel helemaal vlak, maar nu is het vermogen zonder huis zo’n €2.500 lager dan in 2007. De schommeling van de huizenprijzen is echter veel sterker en heeft veel meer invloed. Deze cijfers zeggen natuurlijk helemaal niets over de verdeling van het vermogen.

Ons vermogen is in 2015 toegenomen met bijna €38.000, waarvan €12.000 door de toename van de WOZ-waarde van ons huis. Het grootste gedeelte werd echter veroorzaakt door het aflossen van de restschuld en op de hypotheek. En een deel door het beleggen in aandelen. Onze grafiek loopt dus een stuk stijler dan de grafiek hierboven.

Als je kijkt naar de verdeling van schulden en bezittingen is ook het huis de grootste pot. Ruim 56% van het bezit komt van huizen, maar ruim 85% van de sxhulden zijn hypotheekschulden. Dat is hieronder goed te zien.

De totale studieschuld is wel aan het toenemen. De gemiddelde waarde van de studieschuld is wel gelijk gebleven in 2015, zo’n €8.000, maar er waren veel meer huishoudens met een studieschuld. In totaal zijn er nu bijna 900.000 huishoudens met een studieschuld.